Sportisti

Ivan Frgić (rvanje)

Rođen 1953. godine u Somboru. Izabran je za sportistu 20-og veka grada Sombora. U svojoj bogatoj rvačkoj karijeri ima preko 1.000 nastupa za reprezentaciju Jugoslavije, čiji je dres oblačio i na dve Olimpijade, Montreal 1976, Moskva 1980, osvojivši jedno srebro i jedno četvrto mesto. Kao pomoćni trener jugoslovenske reprezentacije bio je na Olimpijskim igrama u Seulu. Na Evropskom prvenstvu u Ludishafenu 1975. godine postao je prvak Evrope. Na Svetskim prvenstvima osvojio je dva bronzana i jedno srebrno odličje. Proglašen je zaslužnim sportistom Jugoslavije.

Radivoj Korać (košarka)

Rođen u Somboru 1938. Poginuo u Semizovcu (okolina Sarajeva) u saobraćajnoj nezgodi 1969. godine.
Državni reprezentativac 157 puta, najbolji strelac na četiri evropska, tri svetska prvenstva (1961, 1963, 1965.) i Olimpijskim igrama u Rimu 1960. Osvajač srebrnih medalja na Svetskom prvenstvu 1967. i OI u Meksiku 1968. Pod okriljem FIBA od 1971 do 2002. godine jedno od dva evropska klupska takmičenja nosilo je ime Kup Radivoja Koraća. Pobednicima Kupa pripadao je trofej „Žućkova levica” u znak sećanja na Radivoja Koraća „Žućka”, jednog od najboljih košarkaša Jugoslavije i Evrope svih vremena. Nakon gašenja FIBA takmičenja, naziv Radivoj Korać dobio je Kup Srbije. Od 2007. godine ime Radivoja Koraća nalazi se u kući slavnih u španskom gradu Alkobendasu.

Jovan Ćalić (kuglanje)

Pojedinačni svetski prvak na 24. Svetskom prvenstvu u Osjeku (HR) 2002. godine, disciplina 200 hitaca. Na najvećoj svetskoj kuglaškoj smotri, Ćalić je oborio 1041 čunj, a iza sebe je ostavio Hrvata Marija Mušanića sa 1032 i Nemca Sven Trinklera sa 1030 srušenih drva. Jovo Ćalić je 2009. godine kao kapiten reprezentacije Srbije postao ekipni šampion sveta. Kao internacionalac više od pet godina nastupa u slovačkoj ekipi „ZP Sport a.s. Podbrezova”, aktuelnom šampionu te zemlje. U svojoj dugogodišnjoj karijeri ima pet titula Prvaka Jugoslavije, od kojih dve sa svojim matičnim „Kordunom” iz Kljajićeva (98, 99) i jedno treće mesto u Kupu Šampiona 1998. godine Ausburg (D). Neizostavni član reprezentacije (Jugoslavije, Srbije i Crne Gore i Srbije) je od 1996. godine. Rođen 03. oktobra 1962. godine u Kljajićevu. Kuglašku karijeru započeo je 1980. godine u „Kordunu” iz Kljajićeva. U braku sa suprugom Slavicom ima sina Savu i ćerku Sanju. Radi kao vozač u PP „Klajićevu”. Hobi: rezbarija.

Željko Rebrača (košarka)

Rođen u Prigrevici 09. aprila 1972. Nekadašnji reprezentativac Jugoslavije i nekoliko NBA timova (Detroit Pistons, Atlanta Hawks, LA Clippers). Košarkom počeo da se bavi u Apatinu, nastavio u novosadskoj Vojvodini, a svoje najveće domaće uspehe imao sa Partizanom iz Beograda sa kojim je postao prvak Evrope 1992. godine. Svoju karijeru je nastavio u Italiji (Beneton) 95-96 i 98-99 i Grčkoj (Panatenaikos) 1999 – 2001. Posle više nego uspešne evropske karijere, draftovan je od strane Minnesota Timberwolves kao 54. pik na 1994. Na svom NBA debiju postigao je šest poena i deset skokova za 17 minuta igre.
Sa reprezentacijom je osvojio dve zlatne medalje na šampionatima Evrope 1995. i 1997. godine. Najsjajnije odličje pripalo mu je i na šampionatu sveta 1998. godine, dok je na Olimpijadi u Atlanti 1996. bio „tek” drugi.

Jožef Holpert – rukomet

Foto 10900 Rođen 13. marta 1961. godine u Bezdanu. Najbolji rukometaš sa teritorije opštine Sombor. Jožef Holpert je svetsko rukometno ime stekao u Rukometnom klubu Crvenke. Karijeru je počeo i završio u matičnom Grafičara iz Bezdana. Za reprezentaciju SFR Jugoslavije odigrao je 129 utakmica i postigao 237 golova. Najbolja jugoslovenska selekcija sa Holpertom na mestu srednje beka osvojila je najznačajnije medalje u svojoj istoriji. Na Olimpijskim igrama u Seulu, 1988. „plavi” su zauzeli treće mesto, iza SSSR i Južne Koreje. Holpert je odigrao svih šest utakmica i postigao 15 golova. Titulu svetskog prvaka rukometni as iz Bezdana osvojio je 1986. u Švajcarskoj. Nezamenljivi „asistent” Jugoslavije odigrao je svih sedam utakmica i uz Vujovića bio jedan od najboljih igrača šampionata sveta.
Jožef Holpert je igračku karijeru završio sa 48 godina i danas je trener u svom RK Grafičaru. Holpertov sin, takođe Jožef, krenuo je očevim stopama i jedini je rukometaš iz Crvenke koji igra za nacionalni tim Srbije.

Mirjana Vermezović Đurica (rukomet)

Rođena 11. marta 1961. u Somboru. Svestrani bek i odličan organizator igre. Rukometna reprezentativka, zaslužni sportista Jugoslavije. Za reprezentaciju Jugoslavije odigrala 109 utakmica i postigla 305 golova. Na listi je deset najstandardnijih reprezentativki svih vremena po statističkim merilima. Sa reprezentacijom Jugoslavije učestvovala je na tri Olimpijade, 1980 u Moskvi – srebrna medalja, Los Anđeles - 1984 zlato i u Seulu 1988. godine četvrto mesto. Na Svetskom prvenstvu u Budimpešti 1982. godine osvojila je bronzanu medalju. U klupskoj karijeri branila je boje RK Vesna, zatim beogradskog Radničkog i na kraju RK Bane Sekulić gde je i završila igračku karijeru. Sa RK Radnički iz Beograda ima osam titula prvakinje države i dve titule prvaka Evrope.

Dušan Pašić (profi boks)

Rođen 03. oktobra 1964. godine u Somboru. Nosilac je pet svetskih profesionalnih licenci (WBO, WBA, IBF, EBU i KBO). Dvadesetogodišnju boksersku karijeru započeo je u BK Sombor, davne 1984. godine. Posle toga nastupao je za više klubova širom Vojvodine, među kojima su OBK Apatin, BK Kikinda, Bečej, Spartak i Novi Sad. Najbolje partije pružao je u Novom Sadu. Za ovaj Klub od 30 borbi zabeležio je čak 25 pobeda. Amatersku karijeru završio je u rodnom Somboru. Najveći amaterski uspeh Dušana Pašića je titula prvaka Srbije i Vojvodine (1991. godine), 98. godine okitio se vicešampionskom titulom Pokrajine, a devet godina ranije (1989.) osvojio je Zlatnu reviju u Kikindi, poluteška kategorija. Od amaterskog boksa oprostio se 1998. godine. Profesionalnu licencu uručio mu je legendarni Dragomir Vujković. Profesionalni debi, Pašić, je imao 2001. godine u somborskoj „Mostongi” pred oko 4.000 gledalaca. U prvom profi meču (09. marta 2001.) na poene je savladao Gorana Dinića iz Beograda. Do sada Dušan Pašić iza sebe ima čak 30 profesionalnih mečeva. Za više od dve decenije boksovao je protiv svetskih asova kao što su: Francisko Vaštag (Rumunija) – trostruki olimpijski i svetski prvak, Đerđ Mižei (Mađarska), kao i protiv najzvučnijih domaćih imena Gajovića, Pivljanina, Popovića i Manojlovića.
Dušan Pašić je najgledaniji i najpoznatiji pojedinačni takmičar u gradu Somboru. Njegove mečeve pratilo je u proseku oko 3000 ljudi.

Petar Arambašić (kuglanje)

Nekadašnji v.d predsednik Svetske kuglaške federacije za devet čunjeva i jedan od osnivača Kuglaškog saveza SR Jugoslavije. Svoju kuglašku karijeru, Petar Arambašić, započeo je 1964. godine kao pionir u Kuglaškom klubu „Kolektiv”. Kao igrač nastupao je za KK „Kolektiv” i KK „Polet” iz Sombora. Za ova dva Kluba takmičio se u periodu od 1964 - 1985. godine. U konkurenciji omladinaca okitio se vicešampionskim titulama u pojedinačnoj i ekipnoj konkurenciji.
Napravio je idejna rešenja sudijskih amblema u staroj Jugoslaviji i unifikovao ih. Takmičarske, sudijske i trenerske legitimacije, kao i obrasce za takmičenje osmislio je upravo Petar Aramabašić. Bio je predavač na više seminara u Jugoslaviji i inostranstvu. Petar Peka Arambašić osnivač je više Zapadno - bačkih kuglaških klubova (Hajduk Kula, Merkur Apatin, Čonoplja). Predsednik kuglaškog saveza Jugoslavije od 1991 - 1997. godine. U tom periodu kuglaši su osvojili sedam zlatnih i jednu srebrnu medalju na svetskim prvenstvima.
Internacionalni kuglaški sudija. Sudio je svetska i evropska prvenstva u Kup takmičenja. Generalni sekretar Kuglaškog saveza Srbije i Crne Gore od 1. septembra 2001. godine. Dobitnik je prestižne nagrade „Jovan Mikić Spartak” u konkurenciji sudija.

Milenko Popić (atletika – maraton)

Somborski maratonac - veteran. Najuspešniji somborski trkač svih vremena. Veličina u svakom pogledu i na svakom mestu. Čovek koga u svako doba dana možete sresti na somborskim ulicama, u trku, leti golišavog do pojasa, zimi u majici sa kratkim rukavima. Svakodnevno pretrči oko 25 kilometara. U dosadašnjoj karijeri, po sopstvenoj evidenciji, upisao je skoro 70.000 kilometara. Jednostavno čovek mrzi hodanje. Po sopstvenom priznanju grad Sombor vidi kao svoju pozornicu, a sve prolaznike kao svoje gledalište.
Trčanjem je počeo da se bavi 18. maja 1982. godine. Rođen 1955. godine u Somboru. Išao u OŠ „Nikola Vukićević”, zatim Učiteljsku i na kraju diplomirao jugoslovensku književnost u Beogradu. Zaposlen u Biblioteci „Karlo Bjelicki”. Više o Milenku Popiću pročitajte na stranicama Somborskog maratona.

Antonija Panda (kajak)

Rođena u Subotici 12. marta 1977. U karijeri je veslala za jugoslovensku, slovenački I srpsku reprezentaciju. U svojoj uspešnoj karijeri Antonija Panda ima više 70 državnih u svim uzrasnim kategorijama. Sve državne titule Antonija je osvojila veslavši za Kajak klub „Dunav” iz Bezdana. Kao članica matičnog kluba i naše reprezentacije nastupala je na juniorskom prvenstvu sveta u Japanu gde je u dvojcu sa Apatinkom Brankom Solać zauzela 4. mesto. Antonija se 2005. godine vratila u državni tim Srbije. Za svega nekoliko sekundi četverac u sastavu Knežević, Panda, Major Kubik i Tibor ostao je bez plasmana na OI u Pekingu 2008. godine. Četverac u kome umesto Kneževićeve vesla Antonija Nađ pokušaće da ostvari olimpijsku normu za olimpijadu u Londonu 2012. godine.

Jelena Dokić (tenis)

Rođena je 12. aprila 1983. godine u Osijeku. Već sa šest godina Jelena je pokazala svoj talenat, s obzirom na to da je veoma lako mogla da savlada svog oca u samo dva seta. Zbog dešavanja i tenzije koja je bila u Hrvatskoj, porodica Dokić seli se u Sombor, gde je Jelena dobila svog prvog profesionalnog trenera, Josipa Molnara, koji je trenirao i Moniku Seleš. Sa deset godina, Jelena i njena porodica se sele u Sidnej gde dobijaju australijsko državljanstvo. Sa 11 godina postaje juniorski šampion Australije u tenisu, i to bez izgubljenog seta. Vrlo brzo pobeđuje i na US Open turniru za juniore. U januaru 1999. godine počinje da igra na profesionalnim turnirima za seniorke. Svoje prve pobede ostvarila je upravo protiv teniserki iz svetskog vrha - Aranče Sančez i Martine Hingis. Svoj najveći uspeh imala je u Rimu, gde je osvojila pobednički pehar. Od 2000. godine ima državljanstvo SRJ. Zanimljivi su neki „obredi”, koje Jelena poštuje na teniskom terenu: nikada ne staje na linije, nosi istu odeću i reket kada uđe u seriju pobeda, pet puta tapše lopticu pri prvoj servi, a dva puta pri drugoj servi i na mečeve uvek nosi dva reketa.